In onze huidige wereld bestaan vele huwelijken of relaties die een positieve uitwerking op elkaar hebben.Ze zijn aanvullend en energie-gevend. Men voelt of spreekt uit wat men van elkaar nodig heeft en velen zijn ook daadwerkelijk in staat aan elkanders behoefte te voldoen. Men is elkaars steun en toeverlaat.
Het kan ook anders. Mensen die het gevoel hebben van: 'het is alsof we elkaar tegenwerken, in een neerwaartse spiraal belanden als we bij elkaar zijn'. In dit geval worden de partners door elkaar leeggezogen. De relaties kosten energie hoeveel men ook van elkaar houdt.
Twee uitersten.

Wat heeft u? Een energie-gevende of een energie-kostende relatie? Of er iets tussenin? Waarom bent u gelukkig met elkaar, of niet?

U kunt uw reaktie mailen naar gertverhoeff@hotmail.com.
Deze zal zo spoedig mogelijk anoniem op deze pagina geplaatst worden.

Uw reakties:

Hoi, mijn naam is Marga. Ik kan (nog) niet voor mijzelf spreken, maar tussen mijn ouders vond ik het nooit een vrolijke boel. Als ze alleen waren was het net alsof ze opleefden. Maar bij elkaar waren er alleen maar problemen, vond ik.
Ze zijn nog steeds "gelukkig" getrouwd, zeggen ze. Ik heb toch een ander voorstellingsvermogen van hoe het is om gelukkig te zijn. Met iets meer respekt van mens tot mens, en elkaar wat vrijheid te gunnend. Volgens mij hoort dat tot een van de basisfaktoren. En houden van..natuurlijk.
M@

Hallo,
Bij mij valt op een zogenaamde energieverschuiving in mijn relaties. Niet alleen met de partner maar ook met andere mensen. Vaak kom ik ergens vandaan en voel me ontzettend moe, terwijl diegene opgewekt en blij is. Ze zeggen dikwijls letterlijk dat ze vrolijk van me worden. Waarom deze energieverschuiving plaatsvindt is me nog niet duidelijk, maar ik probeer de laatste tijd een beetje op mijn psychische houding te letten. Misschien laat ik me wel leegzuigen. Sommige mensen zeggen dat ik te lief en aardig ben en dat me dat meer kost dan dat ik in de gaten heb.
groetjes G@

Mijn man heeft na een zwaar auto-ongeluk een jaar geleden last van erge zwaarmoedigheid. Ik hou ontzettend veel van hem, maar het kost me af en toe veel moeite positief te blijven. Soms kan ik er niet meer tegen, dan ga ik alleen op vakantie. Ik schaam me een beetje dat het gevoel me soms bekruipt dat ik met tegenzin naar huis ga. Maar hij is ook wel eens vrolijk hoor, daar geniet ik dan van!
W@

Alle energie heb ik in mijn huwelijk gestoken, mijn jongste dochter stelde mij als kind van 5 jaar bij de psyhologe voor als olifant.
Mijn echtgenoot is gehuwd zeg ik steeds maar gedraagt zich niet als een gehuwde man. Al 32 jaren gaat hij waar hij wilt en verspilt veel geld.
En het maakt al die jaren niet uit wat ik uit liefde doe het is nooit goed. Als ik de volwassen dochters help terwijl ik nog buitenhuis werk zegt hij "ziet ze bezig". Ik mocht al die jaren niet naar (familie)feesten. Hij ging alleen. Ik moest thuis blijven bij de kinderen.
Respect kreeg ik nog nooit. Maakte ik kleedjes voor de meisjes zei hij "wat houd dat in iedereen kan dat".
Als ik soep maak zegt hij "ik heb geen soep nodig" . Als het niet iedere dag verse frieten zijn roept hij "maakt eten die eten is".
Maar na al die jaren dat ik het volhou denk ik dat hij niet gelukkig is.
Ik ben gelukkig in mijn huis en hij is de thuis wel ontwent. Voor hem is het bijzonderste vrij zijn.
Ik hou van cocoonen en van een goede babbel met mijn dochters. En zijn ze liever vrij, ik zal hen niet in de weg staan.
Als zij maar gelukkig zijn, anderen gelukkig maken en een evenwichtig niet teveel energiekostende relatie vinden. J.D.@